Eulogy
A Tribute to A Real American Hero
Mang Peping is a Filipino. An Ilocano, short and stocky. But he stood taller than the rest of us.
That is because he cast a giant shadow in the Filipino-American community in America.
He
fought and sued the government of the United States and they won in
the court and were one of the first Filipino to be naturalized as an
American citizen because he was a veteran. This was due to judicial
fiat. That is why we filed a case against the DVA because we are going
to the course that Mang Peping went through in 1986.
I
am happy that Congressman Becerra spoke in the hall of the US Congress
to put into the US Congressional records and pointed out that Mang
Peping was and is an American Veteran. No one can dispute that. He
belongs to what America calls “ the greatest generation” though until
now they refused to recognize the Filipino World War II veterans as
American veterans.
Our friend, Mel Ilomin from California
Senator Gil Cedillo reported that the California Assembly adjourned in
his honor.It was nice gesture from them to honor our hero.
A Man of Controversy
Mang
Peping is a man of controversy. He filed the case against FASGI in
the 1990’s to fight corruption. He was against the Equity Village in
1999 and was very uncompromising in that because he say something
dubious about it and will be used for political purposes. He was
branded as “ as a communist agitator together with Edwin Habacon and
Joe Navidad” because of that but he never budge from his position.
Mang
Peping was an anti-imperialist and internationalist. He represented
People’s CORE as a board of director in the ILPS in Zuthpen, the
Netherlands during its founding congress in the in 2001. He represented
not only the veterans but the plight of the elderly and the Filipinos
in America.
Again in 1999, due to the problems about the
Equity Village in Los Angeles and the failure of “all of nothing”
campaign” in the US Congress, he was with us in founding the Justice for
Filipino American Veterans (JFAV) and went for the incremental
benefits. People called us “ collaborators’ but again he never budge and
took it as a grain of salt. But when we won benefits, they were the
first to claim it and forgot that they call us names.
In
2002, during the Veterans Day Parade, an American general from the
Army Volunteers tired to stop a speaker from KMB from criticizing the
US war in Afhanistan and Iraq. They want to stop her from speaking but
Mang Peping told them let her speak.
The US Army
volunteers platoon criticized Mang Peping and said they will not join
anymore any Filipino veterans day march because of what happened. Mang
Peping resigned his commission as a Captain in the USVA than to
accept the imposition of the US veterans volunteers. He even returned
his uniform to highlight his displeasure. He stood by the youth who
always supported the veterans.
He told them; " you can never or ever stop our youth to speak against the war."
A Man of Principles
He
stood with People’s CORE and never compromised on the questions of
money when a funding agency wanted the People’s CORE to be subsumed
under another agency in order to get the grant. People’s CORE was in
financial crisis for a time and many detractors wished it will close but
Mang Peping stood with us and we weather all the problems with his
magnanimous help. Mang Peping will never compromise his principles even
for millions of dollars.
Again in 2008, he was again
mired in another controversy. He was just like many of us, were not
satisfied with the lump sum but agreed that we take the benefit and
continue to the fight. By then, he was instrumental in forming the group
of widows.
He never wanted to call them as “ veterans
auxillaries” but a widows organization. He was aware that the widows of
the veterans who fought for equity as well as deceased veterans were
excluded from the lump sum. Thus the AWARE was born in 2008 in Los
Angeles and later in San Francisco, California.
He never
wanted the lump sum. But as he said” Kunin ang 15,000 , ituloy ang
laban.” Even at the last time even he was sick, he spoke at the
Veterans Day rally at FACLA on November 11, 2009, he has only one call
for all of us: “CONTINUE THE FIGHT!”
Me and mang Peping
as the song goes “were inseparable”. I spent more time with him then
with my immediate family. I was there with him for three reasons; 1)
to read LA TIMES because I know he has one 2) to eat lunch with him
and talk on issues 3) to tacticize and strategize about the veterans
and community campaigns.
An American War Hero
Mang
Peping, you are an American Veteran. No US Congress, no court or any
man can take that truth that you for fought for the Philippines and
America.
That American flag that is shrouded in your
coffin is a living testament that you are an American veteran. No one
can take that away from you.
Mang Peping, as we promised
to you we will continue the fight for equality, for justice and for
dignity and honor. We will not let up until we gain victory for your
cause and our cause.
I salute you as our hero.
11.3.11
Depths
Depths
Deep between the valleys
Between the crevices
And high mountains,
It is warm and chilly
Even if it is summer
And winds sweep the air,
Behind the forward slopes
My eyes feast on the mount,
Gazing lower the rivers
As its flowers bloom
In the onset of spring;
I smile as I see
The hilltops blooms
With new leaves
To greet the new season;
But alas, the coldness
Of winter still aches
As the ice thaws
As the river banks swells
To moisten the dry beds
Of the short winter.
A. P. Garcia
Deep between the valleys
Between the crevices
And high mountains,
It is warm and chilly
Even if it is summer
And winds sweep the air,
Behind the forward slopes
My eyes feast on the mount,
Gazing lower the rivers
As its flowers bloom
In the onset of spring;
I smile as I see
The hilltops blooms
With new leaves
To greet the new season;
But alas, the coldness
Of winter still aches
As the ice thaws
As the river banks swells
To moisten the dry beds
Of the short winter.
A. P. Garcia
22.2.11
ASAL- ALIPIN
Artikulo
ASAL- ALIPIN
Matindi ang debate sa usapin hinggil sa pakiusap ng Pilipinas sa Tsina at sa isla ng Taiwan hinggil sa kaso ng mga OFWs kamakailan lamang. Ito ay ang pakiusap ng gobyerno na ipagpaliban ang pagbitay sa tatlong Pilipinong nahuling nagpupuslit ng droga sa Tsina na nahatulan ng kamatayan at ang usapin hinggil sa IFW sa Taiwan.
Katulad ito ng hindi pagpansin ng gobyerno sa nangyaring pagbaligtad ng bandila sa Amerika noong dumalaw ang pangulo sa Amerika noong nagdaang taon.
Hindi na nakapagtataka ang reaksyon ng mga taong gobyerno sa napakalaking pagkakamali na naganap sa pagdalaw ni Presidente Aquino sa Amerika kamakailan. Ito ay ang usaping nabaligtad ang bandila ng Pilipinas sa panahong nag-uusap ang mga pinuno ng ASEAN kasama ang pangulo ng Amerika.
Madali itong unawain sa pagsasabing gawi ito ng mga asal alipin.
Ang mga may asal alipin ay nahirati nang maging tagapangatwiran ng kanilang mga panginoon. Madali nilang pagaanin ang sitwasyon kahit gaano ito kagrabe. Ito ay sa paggawa ng mga dahilan at kung anu-ano pang pagtatakip para sa kanilang mga amo.
Palasak na ito sa kasaysayan. Nariyan sina Rajah Humabon ng Cebu para kay Magalanes, sina Pedro Paterno at Trinidad Pardo de Tavera para sa mga mananakop na Amerikano at gyerang Pilipino-Amerikano.
Sumunod sina Manuel Quezon at mga katoto noong panahong ng mga kolonyalistang pulitika sa Pilipinas at mga sumunod na mga utusan at tagasilbi ng Kano sa mahabang panahong republikang basahan mula 1946.
Usong-uso ito noong panahon ni Marcos nang siya pa ang diktador noong martial law. Ang numero unong sipsip sa media si Ronnie Natanielz nariyan pa ngayon. Andyan din ang nasirang Rod Navarro at iba pang trumpeta ng diktador.
Naalala ko pa noong 1960’s nang may dumating na Amerikanong exchange scholar sa aming klase sa high school Ang tinamaan ng lintik kong guro, pinatayo ang buong klase para magpugay sa aming kaklaseng Amerikana. Ako lang ang hindi tumayo. Nagalit ang guro dahil bastos daw ako.
Sinagot ko nga. “Estudyante lang siya katulad naming, bakit ako magpupugay sa kanya?” Saka lang nagising ang mga kaklase ko na mali ang ginawa nila. Asal alipin kasi ang matanda kong guro. Ayun, nanginginig pag naakita ng puti.
Hanggang ngayon, ang ABS-CBN ay sakmal ng ganitong kolonyal na kaayusan. Tignan lang ang mga artista nila sa TV. Panay FilAm. Panay Kano ang apelyido. Minamasaker na ang wikang Pilipino, natutuwa pa ang mga tao kahit pilipit na ang salita at baluktot ang gramatika. Basta makaganap lamang.
Kasi puti, gwapo at gwapa. Kilig to the bones ang mga bakla. Hiyawan ang mga hitad na kolehiyala. Tabo sa kita ang ABS-CBN maging GMA7 atbp.
E, paano kung ang presidente mismo ang manguna sa sa asal alipin na ito. Aba’y nagalit pa nang may pumuna sa pagbaligtad ng mga Kano sa bandila. “Magaling daw magpuna ang mga taong walang magawa!”
Sabagay dapat pa nga tayong tumanaw ng utang na loob sa mga Kano dahil tama ang kanilang ginawa. Matagal nang may gyera sa Pilipinas sa loob ng mahabang panahon hanggang ngayon sa kanaqyunan.
May gyera sa pagitan ng NPA at AFP at MILF laban sa AFP. Bumira pa rin ang ASG kahit sayad na sayad na sila. Kaya nga pula ang nasa itaas ng bandila. Nasa panghabang buhay na gyera tayo.
Naalala ko noong 1970. Nang itaas ng mga radikal ang badila na pula ang nasa itaas, pinagbabaril sila ng METROCOM. Sabi ni Enrile: “ paglapastangan sa ating bandila yan.”
Asan sina Enrile ngayon? Wala, nakaupo sa Senado, gusto raw niya lahat ay masaya!
Eto naman si Lacierda na mahilig maglamierda,, ang tagapagsalita ng Pangulo : “Di raw sinasadya ng Amerika ang nangyari.” Siya kaya ang baligtarin, hindi kaya sinadya ito?
Kahit dito sa Amerika marami niyan. Tignan lang natin ng dumating si Presidente Aquino dito. Yung mga tagasunod ni GMA sila din ang kasama sa pagsalubong at pagawqit ng hallelujah para kay P-Noy. Nagunguna na dito ang mg taga NAFFAA.
Sabagay kahit sa anumang bansda marami niyan. Sa Amerika may tinatawag silang Uncle Tom na aliping African American na sipsip sa amo niyang puti. Sa Alemanya, lahat ay baliw na baliw noong kay Hitler at nagapakamatay para sa kanilang puno. Huli na ng malaman nilang isa palang mamatay tao ang kanilang kinanabaliwan.
Sabagay sa isang bansa tulad ng Pilipinas na walang dangal at sobereniya mormal lamang asal alipin lahat mula sa pinakamataas hanggang sa karaniwang mamayan. Talagang nakakahawa ang pagiging asal-alipin.
Mas madaling maging maamong tupa kaysa magkaroon ng sariling prinsipyo.
Ang dangal ng bayan ay nabubuo lamang sa gitna ng matinding pakikibaka. Hanggang di dumadaan sa apoy ang bakal hindi ito malilinang. Mananatili itong marupok na tinggang natutunaw sa bahagyang init ng urno.
********
ASAL- ALIPIN
Matindi ang debate sa usapin hinggil sa pakiusap ng Pilipinas sa Tsina at sa isla ng Taiwan hinggil sa kaso ng mga OFWs kamakailan lamang. Ito ay ang pakiusap ng gobyerno na ipagpaliban ang pagbitay sa tatlong Pilipinong nahuling nagpupuslit ng droga sa Tsina na nahatulan ng kamatayan at ang usapin hinggil sa IFW sa Taiwan.
Katulad ito ng hindi pagpansin ng gobyerno sa nangyaring pagbaligtad ng bandila sa Amerika noong dumalaw ang pangulo sa Amerika noong nagdaang taon.
Hindi na nakapagtataka ang reaksyon ng mga taong gobyerno sa napakalaking pagkakamali na naganap sa pagdalaw ni Presidente Aquino sa Amerika kamakailan. Ito ay ang usaping nabaligtad ang bandila ng Pilipinas sa panahong nag-uusap ang mga pinuno ng ASEAN kasama ang pangulo ng Amerika.
Madali itong unawain sa pagsasabing gawi ito ng mga asal alipin.
Ang mga may asal alipin ay nahirati nang maging tagapangatwiran ng kanilang mga panginoon. Madali nilang pagaanin ang sitwasyon kahit gaano ito kagrabe. Ito ay sa paggawa ng mga dahilan at kung anu-ano pang pagtatakip para sa kanilang mga amo.
Palasak na ito sa kasaysayan. Nariyan sina Rajah Humabon ng Cebu para kay Magalanes, sina Pedro Paterno at Trinidad Pardo de Tavera para sa mga mananakop na Amerikano at gyerang Pilipino-Amerikano.
Sumunod sina Manuel Quezon at mga katoto noong panahong ng mga kolonyalistang pulitika sa Pilipinas at mga sumunod na mga utusan at tagasilbi ng Kano sa mahabang panahong republikang basahan mula 1946.
Usong-uso ito noong panahon ni Marcos nang siya pa ang diktador noong martial law. Ang numero unong sipsip sa media si Ronnie Natanielz nariyan pa ngayon. Andyan din ang nasirang Rod Navarro at iba pang trumpeta ng diktador.
Naalala ko pa noong 1960’s nang may dumating na Amerikanong exchange scholar sa aming klase sa high school Ang tinamaan ng lintik kong guro, pinatayo ang buong klase para magpugay sa aming kaklaseng Amerikana. Ako lang ang hindi tumayo. Nagalit ang guro dahil bastos daw ako.
Sinagot ko nga. “Estudyante lang siya katulad naming, bakit ako magpupugay sa kanya?” Saka lang nagising ang mga kaklase ko na mali ang ginawa nila. Asal alipin kasi ang matanda kong guro. Ayun, nanginginig pag naakita ng puti.
Hanggang ngayon, ang ABS-CBN ay sakmal ng ganitong kolonyal na kaayusan. Tignan lang ang mga artista nila sa TV. Panay FilAm. Panay Kano ang apelyido. Minamasaker na ang wikang Pilipino, natutuwa pa ang mga tao kahit pilipit na ang salita at baluktot ang gramatika. Basta makaganap lamang.
Kasi puti, gwapo at gwapa. Kilig to the bones ang mga bakla. Hiyawan ang mga hitad na kolehiyala. Tabo sa kita ang ABS-CBN maging GMA7 atbp.
E, paano kung ang presidente mismo ang manguna sa sa asal alipin na ito. Aba’y nagalit pa nang may pumuna sa pagbaligtad ng mga Kano sa bandila. “Magaling daw magpuna ang mga taong walang magawa!”
Sabagay dapat pa nga tayong tumanaw ng utang na loob sa mga Kano dahil tama ang kanilang ginawa. Matagal nang may gyera sa Pilipinas sa loob ng mahabang panahon hanggang ngayon sa kanaqyunan.
May gyera sa pagitan ng NPA at AFP at MILF laban sa AFP. Bumira pa rin ang ASG kahit sayad na sayad na sila. Kaya nga pula ang nasa itaas ng bandila. Nasa panghabang buhay na gyera tayo.
Naalala ko noong 1970. Nang itaas ng mga radikal ang badila na pula ang nasa itaas, pinagbabaril sila ng METROCOM. Sabi ni Enrile: “ paglapastangan sa ating bandila yan.”
Asan sina Enrile ngayon? Wala, nakaupo sa Senado, gusto raw niya lahat ay masaya!
Eto naman si Lacierda na mahilig maglamierda,, ang tagapagsalita ng Pangulo : “Di raw sinasadya ng Amerika ang nangyari.” Siya kaya ang baligtarin, hindi kaya sinadya ito?
Kahit dito sa Amerika marami niyan. Tignan lang natin ng dumating si Presidente Aquino dito. Yung mga tagasunod ni GMA sila din ang kasama sa pagsalubong at pagawqit ng hallelujah para kay P-Noy. Nagunguna na dito ang mg taga NAFFAA.
Sabagay kahit sa anumang bansda marami niyan. Sa Amerika may tinatawag silang Uncle Tom na aliping African American na sipsip sa amo niyang puti. Sa Alemanya, lahat ay baliw na baliw noong kay Hitler at nagapakamatay para sa kanilang puno. Huli na ng malaman nilang isa palang mamatay tao ang kanilang kinanabaliwan.
Sabagay sa isang bansa tulad ng Pilipinas na walang dangal at sobereniya mormal lamang asal alipin lahat mula sa pinakamataas hanggang sa karaniwang mamayan. Talagang nakakahawa ang pagiging asal-alipin.
Mas madaling maging maamong tupa kaysa magkaroon ng sariling prinsipyo.
Ang dangal ng bayan ay nabubuo lamang sa gitna ng matinding pakikibaka. Hanggang di dumadaan sa apoy ang bakal hindi ito malilinang. Mananatili itong marupok na tinggang natutunaw sa bahagyang init ng urno.
********
Subscribe to:
Posts (Atom)